2005/Dec/06

เวลา 13.32 น.

ขอเล่าย้อนหลังหน่อยนะ (อืม....... ขอให้วันนี้เป็นวันที่ระบายความรู้สึกดีกว่า)

4 Dec. 2005 (Sunday)

วันนี้เป็นวันซ้อมใหญ่ ก่อจะถึงวันจริง ในวันอังคารนี้ เราก้อไปถ่ายรูปตั้งแต่เช้า เอาปัทม์ไปเป็นพื่อนด้วย เผื่ออะไรอะไรจะได้ไม่เลวร้ายลง 우리는 헤어져도 난 아직도 그 를 사랑했다 . ภาพมันฟ้องว่าเราสองคนน่ะป็นแฟนกัน เพราะเราเดินตามถ่ายรูป ถือของตลอด แต่ในความเป็นจริงแล้วมันไม่ใช่เลย ทำไมเหรอ.... แค่เราอยากถ่ายรูป และอยากเก็บความรู้สึกแบบนี้ไว้ เพราะไม่รู้ว่าหลังจากงานรับปริญญานี้แล้ว เราจะได้เจอกันอีกมั๊ย

เราได้ถ่ายกะพี่แจ็คไป 2 รูป (แต่ไม่รู้จะติดมั๊ย เพราะเพื่อนก้อนะ....) ก้อกะจะส่งไปให้อาจารย์มินแอ ดูที่เกาหลีว่า 탸양과 금붕어는 졸업했다. กับพี่แจ็คน่ะ ก้อ " 가장 좋은 추억했던. " - - - 언제나 태양은 내 태양이었다. ก้อไม่รู้ว่าอีกเมื่อไหร่จะได้เจอกันอีก เพราะหลังจากที่จบไปก้อไม่ได้เจอและไม่ได้คุยกัน

ตอนเย็นเราก้อมารอ เพราะเค้ากะเพื่อนฝากมือถือและกล้องไว้ เราก้อเดินไปตรงที่บัณฑิตจะลงมา เพราะไปรอตั้งแต่ 17.00 น. นิดๆ คนที่เจอคนแรกก้อนี่เลย "พี่แจ็ค" เราเลยถามเรื่องของที่ให้ "พี่ยังไม่ได้แกะเลย" - - - ขอบคุณนะพี่ 정심으로 만들어서 그는 이 졸업 선물을 좋아하시기를 바랍니다. แล้วก้อเดินมาหาเค้าที่หน้าธนาคาร เพราะนัดกันไว้ แล้วเค้าก้อไปถ่ายรูปกะเพื่อนเค้า (รับปริญญา ที่สุข เศร้า เคล้าน้ำตา)
แล้วมิ้มก้อมากินข้าวกะครอบครัวที่ครัวสุเทพ แต่ฝนตกก้อเลยออกไปไม่ได้ "คิ ด ถึ ง นะ มิ้ม" ตอนมืดมิ้ม ก้อเอาบัตรลดมาให้ ( เพราะป๊ามิ้มเป็นเพื่อนกะเจ้าของครัวสุเทพ ) แต่สิ่งที่เห็นและได้ยิน ทำให้ 울고 싶네... 그 다음에 난 울었다. ก้อเลยเมาซะ ปัทม์ก้อร้องคาราโอเกะไป เราก้อร้องไห้ไป เดินกินเบียร์ตั้งแต่วัตสันยันหอ ตอนแรกอยากเดินกลับ แต่ปัทม์บอกว่าอันตราย กลับมาถึงหอ เมดก้อถามว่ากินทำไม จะลงไป 7-11 เอาอีกกระป๋องมั๊ย กะลังจะหยิบตังค์ แต่เมดก้อว่ากลับ บอกว่า กินแล้วมันช่วยอะไรได้มั๊ย ก้อไม่ได้ซื้อให้ เราจะลงไปเองเหรอก ก้อคงไม่มีปัญญาหรอก

เพื่อนก้อโทร. มาหา ด้วยความเบลอ เล่าไปอย่างละครึ่ง จนเพื่อนงงว่า แม่ง... พูดจาไม่รู้เรื่องเลย..... ก้อกูมึนนี่นา นอนดีกว่า......

5 Dec. 2005 ( Monday )

ตื่นเช้ารับวันใหม่ซะเที่ยง ปัทม์มาหาจะชวนไปกินข้าว ก่อนที่จะไปขึ้นหวอดศรีธัญญา แล้วพี่ปลาที่น่ารักของเราก้อชวนไปกินราเมน แล้วเราก้อต่อด้วย Swensen's แล้วก้อกลับหอ มานอนเอาแรง แล้วมืดๆ ก้อออกไปดูดอกไม้ เดินซะจนเหนื่อย ฝนดันตกอีก สุดท้ายได้ตอนเกือบ 00.00 น. ฝนตกตลอดทั้งคืน พรุ่งนี้เช้ากลัวไม่ตื่นอ้ะ อากาศดี...

แต่ว่า...... พรุ่งนี้กูจะไปยังไงวะเนี่ย เหมือนซานตาครอสเลยอ้ะ......

6 Dec. 2005 ( Tues Day )

วันนี้แล้วสินะ "วันรับปริญญา" ที่ใครหลายคนต่างรอกันมานาน (เราก้อคนนึงแหละ) ที่เรียนกันมา 4 ปี เพื่อวันที่ภาคภูมิใจวันนี้

อืม...... เราก้อแค่ ช่อดอกไม้แสดงความยินดีกับเค้า รอพี่เอ๊ดกว่าจะมา นู่นแน่ะ เรามาถึงโทรไป พี่เอ๊ดยังไม่ตื่น เพื่ออะไรเนี่ย....... เดินไปเดินมาอยู่ 2 คณะเนี่ย ทั้งๆ ที่ไม่รู้ว่าสมควรจะเดินมั๊ย แหม.... ก้อนะ ตามกระแส ตามพี่น่านด้วยแหละ เราว่านะช่วงนี้ AIS คงจะรวยน่าดู กับค่าโทรศัพท์ เราก้อนอกจากค่าโทรศัพท์แล้วก้อยังมี 졸업 선물은 약 이천오백 바트이었다. - - - 비싸구나!!! แต่ก้อนะ ครั้งเดียวในชีวิตทีเราจะทำได้มากเท่านี้ ปีหน้าก้อคงไม่เท่านี้แล้วแหละ....

จบข่าว ณ เวลา 13.51 น. เดี๋ยวมารายงานต่อน้า


Comment

Comment:

Tweet


ชื่อ เอ๊ดเหมือนกันเลย
#1 by เพลงใหม่ At 2005-12-06 14:07,