2006/Apr/04

สวัสดีจ้า บลอกของชั้น ยังบายดีอยู่รึป่าว ขอโทษที่หายไปนาน เมื่อวานก่อนเขียนแล้วนะ แต่พอจะชอจัง ก้อหายไปเลย เซ็งจิตจิง

จะมาเล่าเรื่องให้ฟัง ปิเดเทอมที่ดีจิงๆ สนุกด้วย เพราะเรามาฝึกงานที่ SAMSUNG <삼성> เหอ เหอ ไม่รู้ตอนนั้นคิดไง ก้อคิดไว้ว่า เผื่อจะได้ใกล้กันมากขึ้น แต่ที่ไหนได้ เมื่อชั้นมา เค้าจะไป (แต่ตอนนี้ไม่ไปแล้ว) ถึงจะไปหรือไม่ไปเราก้อไม่ว่างอยู่ดี ยุ่งโคตร เหนื่อยๆ จิง ยิ่งกว่านั่งรถจากบ้านไปสุขุมวิทอีก เฮ้อออ........

ที่ว่าเหนื่อยน่ะเหรอ ก้อ SAMSUNG <삼성> มันไปอยุ่ซะไกลโคตร แต่เราก้อชินแล้วแหละ แม่ก้อถามว่าถ้าเหนื่อย ก้อเดี๋ยวไปเช้าหอแถวนั้นอยู่ - - ม่ายอาวล่ะ -- - ยอมกลับมาตายที่หอดีกว่า ไม่ชอบสภาพสังคมแบบนั้น ไม่ได้ดูถูกนะ แต่......... เราไม่เคยใช้ชีวิตแบบนั้นแอ้ะ 그래서 ก้อเลยไป กลับ บางแสน อ่าวอุดม ตื่น 05.00 น. ออกจากหอ 06.00 น. ต้อง ถึงที่นั่น 7.20 น. (ทั้งๆ ที่เข้างาน 7.30 น. ) เลิกงนก้อ 17.45 น. แต่กลับจริงก้อ 18.00 น. ชีวิตที่เปลี่ยนไป พอกลับมาถึงหอก้อนู่นเลย เกือบ 20.00 น. ก้อเหนื่อยจะแย่

แต่..............เราก้อยังมีเวลาแวบไปหา  ได้ ด้วยใจรักอ้ะ ดีนะที่ยืมรถจ๊ะจ๋ามา หลังจากจ๊ะจ๋า กลับมาจากเกาหลี ก้อคงต้องมีอะไรให้บ้างแล้วแหละ น้ำใจอ้ะ

ไปหา ทำไมน่ะเหรอ ก้อเราเอาโน็ตบุค ให้ยืมใช้ แทนอันของ ที่หลอดภาพเสียมั๊ง แล้วก้อต้องทำ 잡지 ด้วยกัน ไอ้เราก้อเก่งซะเหลือเกิ้นนนนนนนนนนนน PageMaker เนี่ย เราสรรหาได้นะ โปรแกรมทุกอย่าง แต่เบื้องต้นเท่านั้น เกือบทุกคืน กวาจะได้นอน ก้อเกือบ ตี 1 ทุกที เวลานอนชั้นหายไปหมดแล้ว แต่ก้อฝึกเอาไว้ ตอนเรียนจบออกมาทำงานก้อคงประมาณเนี้ยแหละ อดทน สู้ สู้ 아자 아자 화이팅 !!! แต่ก้ออีกแหละ ไม่มีอะไรยากเกินความสามารถของเรา ถ้าเราตั้งใจจะทำแล้วก้อต้องทำให้ได้ ในเมื่อปัญหาเยอะนัก ก้อถามคนเขียนหนังสือซะเลย แอดเมลล์ แล้วคุย ก้อเนียนขอเบอร์ ปรากฏว่า พี่ก้องง เพราะไม่เคยสอนใครทางโทรศัพท์ ก้อเลยจะ นัดเจอแล้วทำให้ ใจดีโคตรรรรรรรร แต่เพราะเราดูแล้วไง มีเ sense เรื่องแบบนี้ น่าจะปลอดภัย ก้อแค่พี่จัดหน้าให้เท่านั้น ก้อ copy แล้ว paste พี่จะยากมั๊ยล่ะ มันมีเทคนิคอยู่นิดนึง ที่เราทำไม่ได้ไง

ขอบคุณล่วงหน้านะคะ พี่พิพัฒน์

ชีวิตนี้คุ้มจิงๆ ได้ทำอะไรอย่างที่อยากทำ ฝึกงานที่นี่ ไ ด้อะไรเยอะมาก ถึงแม้บางวันจะนั่งเล่นทั้งวัน รึบางวันก้อแปลงาน เกะ เป็นล่ามทั้งวัน ก้อปะปนกันไป ก้อเราไม่เก่งนี่ ไม่ได้ได้เกรดเฉลี่ย 3 กว่า เหมอืนเพื่อนคนอื่น เราก้อต้องหาประสบการณืแบบนี้แหละ ประสบการณืตรงด้วย ที่หาซื้อไม่ได้ ไม่มีขาย ไม่มีสอนในหนังสอื แต่นั่นคือ สิ่งที่เราจะต้องเรียนรู้ ละเจอทุกวัน และต้องแก้ปัญหาด้วย ว่าจะต้องทำยังไง พูดได้บ้าง ไม่ได้บ้าง ฟังรู้เรื่องบ้าง ไม่รู้เรื่องบ้าง แตเราก้อเต็มที่กะงาน เรื่องแปลนี่มาเลย แนวถนัดแปลแบบตรงๆ ไม่ตรงสำนวนเหมือนพวกนิยาย คือแปลเอาใจความน่ะ ขอให้บอกมา

สุดท้าย 좋은 추억했던 - - - จะกลับเกาหลีแล้ว 22/03/06 นี้ เราก้อคงเติดสถานการณเหมือนเดิม ไม่อยากร้องไห้ เรารู้ว่า ก้อคงไม่อยากให้เราไป แต่เราจะไป ก้อไม่รู้จะได้เจอกันอีกเมือ่ไหร ปีหน้า ที่เกาหลีเหรอ อืม........ เดี๋ยวก้อ เมือ่ชั้นมา เค้าจะไป อีก กลัว จะไปอังกฤษ น่ะสิ 그래서 เหนื่อยก้อมีความสุข ที่ได้ทำในสิ่งทีเราอยากทำ ชีวิตเกิดมาทั้งที อยากทำอะไรก้อทำ ที่ทำแล้วเรามีความสุข และไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน

Comment

Comment:

Tweet


ารู้ว่า 샘 ก้อคงไม่อยากให้เราไป แต่เราจะไป ก้อ ไม่รู้จะได้เจอกันอีกเมือ่ไหร ปีหน้า ที่เกาหลีเหรอ อืม........
#4 by links of london charms (89.19.17.2) At 2010-07-12 14:38,
สวัสดีจ้า บลอกของชั้น ยังบายดีอยู่รึป่าว ขอโทษที่หายไป นาน เมื่อวานก่อนเขียนแล้วนะ แต่พอจะชอจัง ก้อหายไปเลย เซ็งจิตจิง
#3 by pandora chains (89.19.17.2) At 2010-07-12 14:34,
ขอบคุณล่วงหน้านะคะ พี่ พิพัฒน์?
#2 by pandora bracelet charms (89.19.17.2) At 2010-07-12 14:32,
내 갈 길은 내가 개척한다!
#1 by links of london (89.19.17.2) At 2010-07-12 14:28,